Co to znaczy, że „bank znajduje się na progu upadłości lub jest zagrożony upadłością”?
Ostatnia aktualizacja 20 lutego 2026
Banki odgrywają ważną rolę w gospodarce. Świadczą usługi niezbędne dla ludności i firm: udzielają kredytów, przyjmują depozyty i obsługują płatności. Usługi te muszą być realizowane nawet w razie upadłości jakiegoś banku. Ponadto w systemie finansowym istnieją silne wzajemne powiązania i, jak pokazały kryzysy finansowe w przeszłości, nierozwiązane problemy mogą się w nim szybko rozprzestrzeniać.
Bycie na progu upadłości lub zagrożonym upadłością oznacza, że bank utracił dobrą kondycję finansową i może potrzebować restrukturyzacji lub likwidacji.
Ocenę w tym zakresie dla większych banków pod bezpośrednim nadzorem EBC przeprowadzają nasi nadzorcy, natomiast w przypadku mniejszych banków – krajowe organy nadzoru. Istnienie takiej sytuacji w bankach mogą także stwierdzać organy restrukturyzacyjno-likwidacyjne, np. Jednolita Rada ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (Single Resolution Board, SRB).
Co stanie się z depozytami ludności w banku uznanym za znajdujący się na progu upadłości lub zagrożony upadłością?
Każde państwo członkowskie ma system gwarantowania depozytów, z którego wypłaca środki deponentom w razie niezdolności banku do obsługi zobowiązań. Ochroną objęte są depozyty do gwarantowanej wysokości 100 tys. euro. Uczestnictwo w systemie i opłacanie składek do funduszu gwarancyjnego jest obowiązkowe dla wszystkich banków.
Przy ustalaniu, czy podmiot jest na progu upadłości lub zagrożony upadłością, uwzględnia się różne istotne wskaźniki. Natomiast w ocenie prawdopodobieństwa, że bank poradzi sobie z problemami, niezbędny jest osąd nadzorczy.
Co się dzieje, kiedy bank zostanie uznany za znajdujący się na progu upadłości lub zagrożony upadłością?
Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja to proces mający na celu przywrócenie zdolności banku do dalszej działalności. Ustalenie, że bank znajduje się na progu upadłości lub jest nią zagrożony, nie prowadzi automatycznie do procedury restrukturyzacyjno-likwidacyjnej.
W takiej sytuacji SRB ocenia, czy alternatywne rozwiązania pozwoliłyby w odpowiednim czasie zapobiec upadkowi banku, oraz – jeśli nie ma takich rozwiązań – czy procedura restrukturyzacyjno-likwidacyjna leży w interesie publicznym. Tę procedurę uznaje się za zgodną z interesem publicznym, jeśli jest ona niezbędna dla osiągnięcia następujących celów:
- utrzymanie stabilności finansowej i zapobieżenie rozprzestrzenianiu się problemów na inne instytucje
- ochrona deponentów i krytycznych funkcji banków
- jak najmniejsze wykorzystanie funduszy publicznych.
Jeżeli SRB uznaje, że procedura restrukturyzacyjno-likwidacyjna nie leży w interesie publicznym, przeprowadza się likwidację banku w ramach krajowego postępowania upadłościowego.