Τι σημαίνει ότι μια τράπεζα «βρίσκεται ή κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας»;

Τελευταία επικαιροποίηση: 20 Φεβρουαρίου 2026 

Οι τράπεζες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην οικονομία. Παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες σε άτομα και επιχειρήσεις, όπως η χορήγηση δανείων, η αποδοχή καταθέσεων και η διευκόλυνση πληρωμών, και οι υπηρεσίες αυτές πρέπει να συνεχιστούν ακόμη και αν μια τράπεζα βρεθεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι επίσης στενά διασυνδεδεμένο και οι προηγούμενες χρηματοπιστωτικές κρίσεις έχουν αποδείξει πόσο γρήγορα μπορούν να εξαπλωθούν τα προβλήματα εάν δεν αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά.

Όταν μια τράπεζα «βρεθεί ή κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας», αυτό σημαίνει ότι δεν θεωρείται πλέον οικονομικά εύρωστη και μπορεί να χρειαστεί εξυγίανση ή εκκαθάριση.

Οι επόπτες μας έχουν την ευθύνη να αξιολογούν κατά πόσον οι μεγαλύτερες τράπεζες υπό την άμεση εποπτεία τους βρίσκονται ή κινδυνεύουν να βρεθούν σε κατάσταση αφερεγγυότητας, ενώ οι εθνικές εποπτικές αρχές έχουν την ευθύνη να αξιολογούν μικρότερες τράπεζες. Οι αρχές εξυγίανσης, όπως το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης, μπορούν επίσης να διαπιστώσουν ότι μια τράπεζα βρίσκεται ή κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας.

Οι αξιολογήσεις του κατά πόσον οι τράπεζες έχουν βρεθεί ή κινδυνεύουν να βρεθούν σε κατάσταση αφερεγγυότητας βασίζονται σε διάφορους σχετικούς δείκτες. Αλλά η εποπτική κρίση αποτελεί κρίσιμο στοιχείο όταν αξιολογείται η πιθανότητα μιας τράπεζας να ανακάμψει.

Τι συμβαίνει όταν μια τράπεζα κρίνεται ότι βρίσκεται ή κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας;

Η εξυγίανση είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιείται για την αποκατάσταση της ικανότητας μιας τράπεζας να συνεχίσει τη λειτουργία της. Η αξιολόγηση του κατά πόσον οι τράπεζες έχουν βρεθεί ή κινδυνεύουν να βρεθούν σε κατάσταση αφερεγγυότητας δεν οδηγεί αυτομάτως σε εξυγίανση.

Μόλις μια τράπεζα αξιολογηθεί ότι βρίσκεται ή κινδυνεύει να βρεθεί σε κατάσταση αφερεγγυότητας, το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης πρέπει να αξιολογήσει κατά πόσον η λήψη εναλλακτικών μέτρων θα μπορούσε να αποτρέψει την κατάσταση αφερεγγυότητας εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και, εάν όχι, κατά πόσον η εξυγίανση είναι προς το δημόσιο συμφέρον. Η εξυγίανση θεωρείται ότι εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον εάν είναι αναγκαία για την επίτευξη των ακόλουθων στόχων:

• διατήρηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και αποφυγή της μετάδοσης σε άλλα ιδρύματα
• προστασία των καταθετών και των κρίσιμων τραπεζικών λειτουργιών
• ελαχιστοποίηση της χρήσης δημόσιων πόρων

Εάν το Ενιαίο Συμβούλιο Εξυγίανσης αποφασίσει ότι η εξυγίανση δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον, η τράπεζα εκκαθαρίζεται σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες αφερεγγυότητας.